تبلیغات
ads
دسته بندی
آمار و ارقام
آخرین بازدید :
بروز رسانی :
تاسیس : 1388
کل مطالب :

www.full-dl.com
Check PageRank

doctordownload.ir
Free PageRank Checker
تبلیغات متنی
ads

زبان اینترنت
شبکه ابر بزرگراه اطلاعات : اینترنت

وب و www و w3 : کل وب

صغحه وب ( web page ) : یک پرونده ساده وب هر چیزی که در پنجره مرورگرتان (browser ) میتوانید بینید.

مرورگر، مرورگر وب  ( browser , web browser ) : قسمتی از نرم افزار که در کامپیوتر و به شما اجازه می دهد تا صفحات وب را ببینید. معمولترین مرورگرهای وب یا web browser ها عبارتند از Internet Explorer  و Netscape .

Web Site :یک سری از صفحات وب که به صورت منطقی با یکدیگرارتباط دارند و آنها معمولاً ظاهر و حال و هوای مشابهی دارند وبه یک موضوع مرتبط می شوند.

home page : رساله مقدماتی یا صفحه خوش آمد گویی برای یک وب سایت را گویند. home page  شخصی یک نفر یک صفحه وب است که خود او را توصیف می کند.

Link , Hot link , Hyper link: یک قسمت از یک صفحه وب که با کلیک کردن بر روی آن می توان به جاهای دیگری رفت مثال: این یک لینک به موتور جستجوی گوگل است

لینکها معمولاً با رنگهای متفاوت و یا به صورتUnder line از متن اصلی شناخته می شوند.

Broken link : یک لینک که شما رابه صفحه ای آدرس می دهد که در گذشته وجود داشته ولی اکنون وجود ندارد واگر شما بر روی آن کلیک کنید آنچه در برابر شما ظاهر خواهد شد صفحه ای است که در آن پیغام page not found (صفحه پیدا نشد ) یا page can not display ( صفحه قابل نمایش نیست ) یا Error 404 (خطای ۴۰۴ ) وجود دارد.

Hyper text : متنی که می تواند شامل لینکهایی باشد.

HTML : این زبانی است که تمامی صفحات وب بر اساس آن نوشته شده اند.

URL : این آدرس یک صفحه وب است برای مثال :

http://www.pezeshk.us/?p=15213

URL یک صفحه وب است.

Webserver , Web Server :یک وب سرور کامپیوتری است که تعدادی صفحات وب را در خود داشته و آنها را به کامپیوترهایی که آن صفحات را در خواست می کنند ارائه می دهد. هیچ چیز بسیار ویژه ای در این کامپیوترها وجود ندارد و فقط یک کامپیوتر معمولی است که نرم افزارهای ویژه ای را اجراء می کند. ( با این وجود یک کامپیوتر به اندازه کافی قوی است. )

SURF : سرفینگ در وب ( surfing the web ) به این معناست که به صورت تصادفی از اینترنت استفاده کنیم بدون داشتن یک جهت مشخص و فقط با دنبال کردن لینکها به سایت یا صفحه جالبی برسید.

Cyber : یک ملک نیست اما در بافت اینترنت وجود دارد.

Cyber space : یک دنیای مجازی در اینترنت است.

new bie : یک شحص که در اینترنت تازه کار است یا در یک زمینه خاص در اینترنت تازه کار است مثلاً در زمینه هایی مانند : Use net , IRC یا در یک گروه بخصوص مانند mailing list یا یک گروه حبری.

post : وقتی که شما به یک بحث و نظرخواهی عمومی پیغام میفرستید شما در حال عمل posting هستید. کلمه post  می تواند به عنوان یک فعل بکار رود.( I posted a message ) یا به صورت اسم ( that was a nice post )

FAQ : مخفف کلمات « Frequently  Asked Question » است. که بر اساس سئوالات تکراری که افراد تازه کار یکی پس از دیگری از افراد با تجربه تر در بحثهای on line می پرسند شکل گرفته است. حرفه ایهایی که از پاسخ دادن به سئوالات تکراری خسته شده اند شروع به نوشتن لیستی از سئوالات مکرر پرسیده شده و جوابهایشان کردند بنابراین تازه کارها ( New bies ) می توانند به آنها مراجعه کنند.

 اکنون FAQ  توسعه یافته و عمومی تر طراحی شده و می توان از آنها برای آشنایی با یک موضوع خاص استفاده کرد.

Download : به معنی   انتقال یک فایل از یک کامپیوتر دور از کامپیوتر شما به کامپیوترتان است.از نظر فنی هر بار که شما یک صفحه وب را روی صفحه مانیتور خود نگاه میکنید آن را download میکنید. (و همه اجزای آن صفحه وب را از قبیل عکس ها و آنچه که در بر می گیرد )

Shareware : نرم افزارهایی که به صورت رایگان هستند که معمولاً نگارش سبک هستند و اغلب می توانند از وب download شوند.

ISP : مخفف «internet service provider » است. آنها کمپانیهایی هستند که دسترسی به شبکه اینترنت را برای شما فراهم می کنند شما معمولاً از یک مودم که به یک خط تلفن وصل شده است استفاده میکنید که با گرفتن شماره شما را به ISP تان وصل می کند.

Band width : این یک تعریف فنی دارد اما بیشتر برای توصیف اینکه چه مقدار اطلاعات در واحد زمان یک خط معمولی می تواند انتقال دهد بکار میرود و این به سرعت خط ارتباطی شما با اینترنت بستگی دارد.

E-anything : شما می توانید از پیشوند E برای هر فعالیتی که در اینترنت انجام می شود استفاده کنید E-learning ( آموزش الکترونیکی یا اینترنتی ) و یا E-comerrce  ( تجارت الکترونیک ) مثالهای معمولی از این دست هستند. این سنت در سراسر جهان از E-mail ( که مخفف Electronic Mail ) نشات گرفته  شده است.

طبق تحقیقاتی که توسط یک کمپانی کاریابی انگلستان انجام شد، مشخص گردید شرکت های انگلیسی حدوداً ۲۶۰ میلیون دلار در روز از دست می دهند آنهم فقط به خاطر استفاده کارمندان از اجتماعات اینترنتی مانند Face book و My space و … است. در این تحقیقات زمان تلف شده توسط این کارمندان را در ماه ۲۳۳ میلیون ساعت تخمین زده اند. موسسه ای ارائه دهنده تحقیقات در گزارش خود آورده است با توجه به قابلیت های بالای اینترنت نمی توان دسترسی کارمندان به اینترنت را مسدود کرد ولی می توان سایتهای ارائه دهنده این خدمات را در محل کار مسدود کرد.

البته گزارشهای مشابهی از کشورهای توسعه یافته دیگر در مورد تأثیر این گونه وب سایتها بر روند تولید و سود آوری شرکتها ارائه شده است. اکنون وب سایتهای دیگر هم خدمات و سرگرمی های متنوعی ارائه می دهند. که از آن جمله می توان سرویس های گفتگوی آنلاین، ویدیو، آلبوم عکس، بازیهای اینترنتی و … را نام برد و هر کدام از آنها می توانند به راحتی ساعتها وقت کارمندان را تلف کنند.

نتایج یک بررسی نشان داده است که هر آمریکایی در روز ۲ ساعت زمان کاری خود را تلف می کند و این ۲ ساعت معادل ۷۵۹ میلیون دلار در سال است. و حدس گمان ها بر این بوده که در صد زیادی از این زمان مربوط به بازیهای اینترنتی است. بعضی از کمپانی ها سایتهای ارائه دهنده بازیهای اینترنتی را مسدود کرده اند، البته سازمان ها کمپانی هایی هم وجود دارند که از این اجتماعات اینترنتی سود برده اند و در جهت پیشبرد اهداف و توسعه شرکت خود استفاده کرده اند.

حتی در جهت اهداف سیاسی هم از این اجتماعات استفاده می شود به عنوان مثال کاندیداهای انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۸ ایالات متحده  امریکا استفاده زیادی کردند. به طوریکه حامیان آنها تعداد زیادی ویدیو و مقالات ترغیب کننده از طریق اجتماعات اینترنتی منتشر کردند. یکی از این نامزد ها که استفاده زیادی از اینترنت کرد باراک اوباما بود.

Linked in یک شبکه اجتماعی مخصوص افراد حرفه ای و اشخاص حقوقی است. و به حرفه ای ها اجازه ساخت پروفایل، برقراری تماس، در خواست استخدام نیرو و … را می دهد.

در پایان باید گفت درست است که کارمندان ممکن است یک یا دو ساعت وقت خود را در این اجتماعات بگذرانند ولی تحقیقات نشان داده است که این افراد در گذشته به شکل دیگری وقت خود را تلف می کردند. و به هر حال بهترین راه استفاده مثبت از این وب سایتها در جهت بهبود سازمان است.

هر دستگاهی که در اینترنت وجود دارد یا به آن متصل است یک شماره شناسایی منحصر به فرد دارد که به آن آدرس IP یا شماره IP گفته می شود. یک آدرس IP چیزی مثل این است: ۱۲۷٫ ۵۵٫ ۲۷٫ ۲۱۶

ترکیبی از ۴٫۳ میلیارد آدرس IP

همانطور که در بالا ذکر شد آدرسهای IP برای قابل فهم بودن افراد معمولاً به صورت دسیمال (دهدهی) بیان می شوند. که با نقطه از یکدیگر جدا شده اند. اما کامپیوتر ها با شکل باینری (دودویی) اعداد سروکار دارد و برای ارتباط با یکدیگر آنرا در قالب صفر و یک بیان می کنند مانند مثال زیر:

۱۱۰۱۱۰۰۰٫ ۰۰۰۱۱۰۱۱٫ ۰۰۱۱۱۱۰۱٫ ۱۰۰۰۱۰۰۱

۸تا              ۸تا             ۸تا             ۸تا

چهار عدد در یک آدرس IP اکت (به معنای هشتایی) نامیده می شوند، چون هر عدد به تنهایی از ۸ عدد باینری تشکیل شده است. با ترکیب همه اعداد ۳۲ عدد باینری خواهیم داشت. آدرس IP از اعداد ۳۲ بیتی تشکیل شده است. که هر کدام از ۸ وضعیت می تواند ۰ یا ۱ باشد. یعنی برای هر هشتایی ۲ به توان ۸ تا، ۲۵۶ عدد مخلتف را می توان در نظر گرفت. پس هر عدد که بین نقطه ها قرار می گیرد می تواند بین ۰ ــ ۲۵۵ باشد. با توجه به این که ۴ عدد داریم که با نقطه از هم جدا می شوند مجموعاً ۲ به توان ۳۲ یا مجموعاً ۴۲۹۴۹۶۷۲۹۶ عدد منحصر به فرد خواهیم داشت.

در نتیجه در حدود ۴٫۳ میلیارد عدد را می توان برای آدرسهای IP منحصر به فرد معین کرد البته با صرفنظر از تعدادی آدرس معین که استفاده از آنها برای عموم محدود شده است. مثلاً آدرس IP به صورت ۰٫ ۰٫ ۰٫ ۰ برای شبکه default و آدرس ۲۵۵٫ ۲۵۵٫ ۲۵۵٫ ۲۵۵ برای broad cast رزرو شده اند.

ترکیب این اعداد فقط برای دادن یک شماره منحصر به فرد و شناسایی نیست بلکه برای ایجاد کلاسهایی است که بتوان آنها را به یک شغل، دولت، منطقه خاص و غیره نسبت داد.

اعداد بین نقطه ها یا اکت ها (هشتایی) به دو قسمت تقسیم می شوند. شبکه و هاست. اولین عدد بین نقطه ها مربوط به شبکه است. این عدد برای شناسایی یک شبکه که یک کامپیوتر به آن متصل است استفاده می شود.

هاست (که گاهی با نام Node شناخته می شود) کامپیوتری که واقعاً در شبکه وجود دارد مشخص می کند. قسمت مربوط به هاست معمولاً آخرین عدد است. ۵ کلاس IP به علاوه آدرسهای خاص مشخص وجود دارد:
ــ default network: یا شبکه پیش فرض که آدرس IP آن ۰٫ ۰٫ ۰٫ ۰ است.
ــ کلاس A: این کلاس برای شبکه های خیلی بزرگ است. مانند یک کمپانی عظیم بین المللی که دارای یک شبکه بزرگ است. آدرسهای IP که اعداد اول آنها (اولین اکت) از ۱ تا ۱۲۶ باشد قسمتی از این شبکه هستند. سه عدد بعدی برای شناسایی Host به کار می روند. این بدان معناست که ۱۲۶ شبکه کلاس A وجود دارند که هر کدام ۱۶۷۷۷۲۱۴ هاست و مجموعاً ۲ به توان ۳۱ آدرس IP منحصر به فرد می توان ساخت. اما نیمی از این تعداد آدرس IP قابل دسترسی است. در شبکه های کلاس A اولین عدد باینری همیشه صفر است.
آدرس خود یا loopback: این آدرس IP عبارتست از ۱۲۷٫ ۰٫ ۰٫ ۱ با این آدرس IP یک کامپیوتر می تواند پیغامی را برای خودش ارسال کند. این آدرس معمولاً برای عیب یابی شبکه و تست کردن آن استفاده می شود.

ا بکار گیری این نکات می‌توانید کارایی سیستم عامل خود را افزایش دهید. 

 

۱ ـ ویندوز خود را روی بهترین کارایی تنظیم کنید. روی آیکون My Computer کلیک راست کرده، Properties را برگزینید. به پوشه Advanced رفته و در قسمت Performance روی دکمه Settings کلیک کنید. حال در پنجره ظاهر شده در کنار عبارت Adjust for Best perfprmance علامت بگذارید. 

 

۲ ـ همانگونه که بارها گفته‌ایم، برای خلاص شدن از دست برنامه‌های حاضر در حافظه که با هر اجرای ویندوز بالا می‌آیند، گزینه Run را از منوی start انتخاب و دستور msconfig را وارد کنید. پس از اجرا به پوشه startup بروید و علامت کنار برنامه‌های غیرضروری را بردارید. می‌توانید سری به فولدر startup در منوی start ، گزینه Allprograms هم بزنید و روی نرم‌افزارهایی که نمی‌خواهید، راست کلیک کرده، delete کنید. اگر حرفه‌ای‌تر هستید به سراغ فولدرهای Run Run Onc, RunOnceEX, Runservices,و Runservices Once در رجیستری ویندوز بروید و برنامه‌های غیرضروری را از آنها حذف کنید. 

 

۳ ـ هارد خود را تمیز کنید. هنگامی که هارد شما در حال پر شدن است، درایو مجبور است در شیار (track)های داخلی بنویسد. (همانگونه که می‌دانید هارد به صورت صفحات دایرهای شکل است . روی این صفحات، دوایر متحدالمرکزی وجود دارد که به آنها شیار گفته می‌شود). از آنجاکه شیارهای داخلی کوچک‌ترند، اطلاعات کمتری روی آنها جا می‌گیرد پس برای نوشتن اطلاعات، به تعداد دوربیشتری چرخش هارد نیاز است. برای افزایش کارایی، برنامه‌های غیرضروری را uninstall کنید. از اطلاعاتی که هم‌اکنون نیاز ندارید، نسخه پشتیبان(backup)  تهیه‌کرده و در جای دیگری غیر از هارد رایانه‌تان نگهداری کنید. اجرای Disk Cleanup برای خلوت کردن هارد، خالی از فایده نیست. پس از تمیز کردن هارد، نیاز به یک Defrag دارید که تکه‌های فایل‌های روی هارد را به هم بچسباند.

 

۴ ـ درایو سخت‌افزارهای خود را به روزآوری کنید. دقت کنید که همواره آخرین نسخه از درایوها را در اختیار داشته باشید تا کارایی رایانه خود را تا حد امکان بالا ببرید. 

 

۵ ـ پرینترهای موازی را غیرفعال کنید. اگر پرینتر شما به پورت موازی (Parallel) متصل باشد، ممکن است وقتی در حال پرینت گرفتن هستید، دیگربرنامه‌های شما به خوبی کار نکند. یا این که اصلا کار نکند. ویندوز xp (همانند ۲۰۰۰) با پورت موازی بخوبی کنار نمی‌آیند، بکوشید پرینتر را به پورت USB رایانه‌تان وصل کنید. اگر پرینتر شما چنین کابلی ندارد، می‌تواندی از یک کابل USB به موازی استفاده کنید. البته به شرطی که رایانه شما پورت داشته باشد. 

 

۶ ـ چقدر حافظه لازم دارید؟ ممکن است بخشی از هارد خود را به صورت حافظه مجازی (Virtual memory) در آورده و آن را در اختیار برنامه‌ها گذاشته باشید، اما هر چه باشد این حافظه کندتر از RAM خواهد بود. حداقل RAM مورد نیاز برای XP ،  ۶۴ مگابایت است. اما در بسیاری از موارد حتی ۱۲۸ مگابایت هم برای اجرای چند برنامه به طور همزمان جوابگو نخواهد بود . خودتان می‌توانید آزمایش کنید. در هر لحظه تنها یک برنامه را باز کنید. اگر کارایی آن برنامه بیشتر از حالتی بود که با دیگر برنامه‌ها باز می‌باشد. RAM سیستم شما کافی نیست. برای برنامه‌های استاندارد معمولی ۲۵۶ مگابایت حافظه کافی است. اما اگر با فایل‌های چند رسانه‌ای (MULTIMEDIA) خیلی سر و کار دارید یا با بازی‌های با گرافیک سنگین کار می‌کنید، به سراغ ۵۱۲ مگابایت یا ۱ گیگا بایت RAM بروید.

 

۷ ـ ویروس یابی کنید. اگر سیستم شما بسیار کند شده است، ممکن است ویروسی باشد. برنامه آنتی ویروس خود را از طریق سایت آن به روز آوری (update)کرده، سیستم را scan کنید. 

 

۸ ـ از ابتدا شروع کنید. برخی کاربران به نصب و unistall نرم‌افزارهای مختلف عادت دارند. اگر شماهم از آن دسته هستید، باید بدانید که بیشتر اوقات برنامه‌های uninstall بخوبی عمل نمی‌کنند و تعدادی از فایل‌های نرم‌افزارها را روی هارد شما باقی می‌گذارند. به مرور زمان این فایل‌های بی‌خودی و اطلاعات و اطلاعات به دردنخوری که در رجیستری ویندوز باقی مانده است، سرعت ویندوز را پایین می‌آورد. در این موارد تمیز کردن رجیستری، معمولا مفید است. گاهی نیز نصب مجدد reinstall ویندوز شما را یاری می‌کند.

 

در پایان ذکر این نکته را ضروری می‌دانیم که متاسفانه در بازار ایران نسخه‌های متعددی از ویندوز xp وجود دارد که برخی از آنها نسخه آزمایشی یا مدت دار (trial version) بوده و پس از مدتی از کار می‌افتد. در تهیه سی‌دی این سیستم عامل نهایت دقت را به کار ببندید. به هنگام سازی و نصب نسخه‌های اصلاحی (Patch) را فراموش نکنید. سری به سایت www.microsoft.com بزنید و همواره ویندوز و دیگر نرم‌افزارهای خود را به روز نگهدارید.

تفاوت و شباهت وبلاگ و وب سایت در چیست؟
در نگاه اول وب سایت و وبلاگ شبیه هم به نظر می رسند، اما دقیق تر که می شویم تفاوت های زیادی را بین این دو می بینیم. وب سایت ” جایگاهی در اینترنت است که در آن می توان اطلاعاتی را در مورد سازمانها، شرکت ها و افراد بدست آورد. وبلاگ” وب سایت پویایی است که متعلق به شخص یا اشخاصی است و در برگیرنده اطلاعاتی راجع به موضوع یا موضوعات گوناگون است”. پذیرفتن این تعریف ها می تواند شروعی برای مقایسه این دو باشد؛ بدین منظور، ابتدا به مشابهت ها و سپس به تفاوتها می پردازم.

● مشابهت های وب سایت و وبلاگ:
۱) هردو جایگاهی در فضای سایبری(Cyberspace) هستند و URL منحصر به فردی دارند
۲) هر دو برای انتشار اطلاعات و داده‌ها در فضای سایبری به کار می روند.
۳) محتوای هر دو اطلاعات است و کارکرد اطلاع رسانی دارند.
۴) وبلاگ هم نوعی وب سایت است.

● تفاوتهای وب سایت و وبلاگ:
۱) وب سایت ها عمدتا رسمی هستند، اما وبلاگها عمدتا”(یا به کلی) شخصی اند.
۲) بروز کردن وب سایت ها نسبت به وبلاگها، نیازمند وقت بیشتری است.
۳) وب سایت ها از نظر طراحی ساختار پیچیدای دارند، در حالی که وبلاگها ساده تر ند. مثل لباس رسمی و راحتی می مانند.
۴) وب سایت ها به موضوعات خاصی می پردازند، در حالیکه وبلاگها تمام وقایع ریز و درشت زندگی را پوشش می دهند.
۵) گفتمان حاکم بر وب سایت ها رسمی است، ولی وبلاگها گفتمانی غیر رسمی دارند.
۶) وب سایت ها معمولا ارتباط یک سویه و و بلاگ ها عمدتا” ارتباط دو سویه با بازدید کنندگان برقرار می‌کنند.
۷) وب سایت ها برای مالکانشان هزینه اقتصادی دارند، در حالی که بیشتر وبلاگها برای بلاگرها رایگان هستند.
۸) در وب سایت ها می توان صحبت از محدودیت و سانسور کرد، در حالی که وبلاگها از این نظر بسیار آزاد تردند.
۹) وب سایت ها گرایش به سکون و نظم و وبلاگها گرایش به پویایی و بی نظمی دارند.
۱۰) وب سایت ها حال و هوای مدرن و وبلاگ ها حال و هوای پست مدرن دارند.
۱۱) راه اندازی وب سایت ها نسبت به وبلاگها به زمان بیشتری احتیاج دارد.(البته نه برای مهندسان IT)
۱۲) وب سایت ها نمود عقلانیت و وبلاگ ها نمود احساس اند.
۱۳) بروز رسانی در وب سایت بیشتر به شکل ایجاد صفحات جدید و در وبلاگ به صورت تولید محتوا صورت می گیرد.
۱۴) در وب سایت ها معمولا” اطلاعات بروز رسانی، ثبت نمی شود. در وبلاگها ثبت اطلاعات بروز رسانی اهمیت ویژه ای دارد.
۱۵) بروز رسانی وب سایت ها مخصوص افراد حرفه ای است، در حالی که بلاگر ها بدون دانش فنی وبلاگهای خود را بروز می کنند.
۱۶) وب سایت ها محل مناسبی برای شکل گیری گروهها و اجتماعات مجازی نیستند، برعکس، وبلاگها محیط مناسبی برای این منظورند.
۱۷) کنترل وب سایت ها در اختیار مالکان آن است، ولی بلاگر ها کنترل جزئی بر وبلاگ دارند. در واقع کنترل آنها تابع یک کنترل بزرگتر توسط صاحبان Domain و مدیران کلان وبلاگ است. البته این مورد برای وبلاگهایی که مالکیت Domainآنها شخصی است، صدق نمی کند.
و بالاخره اینکه محتوای وب سایت ها در درون صفحات نسبتا” زیادی قرار دارد. برعکس، محتوای وبلاگ ها عمدتا” در صفحه اول و قابل مشاهده متمرکزند. وب سایت ها مثل خانه های مجللی می مانند که ورود به آنها با تشریفاتی همراه است. وبلاگها کلبه های ساده و با صفایی هستند که در آنها به روی همه گشوده است. شما میهمانان سایبری کدام یک را بیشتر می پسندید؟

اغلب برای افراد مشکل است که تفاوت بین سخت افزار و نرم افزار را درک نمایند و این به این دلیل است که این دو موضوع در طراحی،ساخت وپیاده سازی سیستم ها بسیار به هم وابسته اند . برای درک بهتر تفاوت بین آنها لازم است که ابتدا مفهوم BOIS را درک کنید. BOISتنها کلمه ای است که می تواند همه درایورهایی را که در یک سیستم به عنوان واسط سخت افزار سیستم و سیستم عامل کار می کنند ، را شرح دهد.
BOISدر حقیقت نرم افزار را به سخت افزار متصل می نماید . قسمتی از بایوس روی چیپ ROM مادربرد و قسمتی دیگر روی چیپ کارتهای وفق دهنده قرار دارد که FIRE WARE (یعنی میانه افزار یا سفت افزار)نامیده می شود .
یک PC می تواند شامل لایه هایی (بعضی نرم افزاری و بعضی سخت افزاری ) باشد که واسط بین یکدیگرند.
نرم افزارها طوری طراحی شده اند که ما می توانیم آنرا روی سیستمهای دیگر نصب و اجرا نمائیم و این به دلیل مجزا شدن سخت افزار از نرم افزار است و نرم افزار از سیستم عامل برای دستیابی به سخت اقزار سیستم استفاده می کند . سپس سیستم عامل از طریق واسط ها به لایه های بایوس دستیابی پیدا می کند .بایوس شامل نرم افزارهای گرداننده ای است که بین سخت افزار و سیستم عامل ارتباط برقرار می کند . به خودی خود سیستم عامل هیچ گاه نمی تواند مستقیما به سخت افزار دستیابی پیدا کند ، در عوض مجبور است از طریق برنامه های گرداننده ای که به این کار تخصیص یافته اند عمل کند.
یکی از وظایف تولید کنندگان قطعات سخت افزاری آن است که گرداننده ای برای قطعات تولیدی خود ارائه دهند ، و چون گرداننده ها باید بین سخت افزار و نرم افزار عمل نمایند ، باید گرداننده های هر سیستم عامل مجزا تولید شوند . بنابراین کارخانه سازنده قطعات باید گرداننده های مختلفی ارائه دهد تا قطعه مورد نظر بتواند روی سیستم عاملهای مزسوم کار کند . چون لایه های بایوس همانند یک سیستم عامل به نظر می رسند، مهم نیست که با چه سخت افزاری کار می کند ، و ما می توانیم سیستم عاملها را روی هر کامپیوتری و با هر نوع مشخصات سخت افزاری نصب و استفاده نمائیم . برای مثال شما می توانید ۹۸ Windows را روی دو سیستم متفاوت با پردازنده ،هارد دیسک،و کارت گرافیکی و … که متفاوت از یکدیگرند نصب و اجرا کنید، اما روی هر دو سیستم همان کارائی خود را داراست، زیرا که گرداننده ها همان عملکرد پایه را انجام می دهند و مهم نیست که روی چه سخت افزاری کار می کنند . معماری سخت افزار و نرم افزار بایوس البته بایوس ، نرم افزاری است که شامل گرداننده های مختلفی است که که رابط بین سخت افزار و سیستم عامل هستند یعنی بایوس نرم افزاری است که همه آن از روی دیسک بارگذاری نمی شود بلکه قسمتی از آن ، قبلا روی چیپهای موجود در سیستم یا برروی کارتهای وفق دهنده نصب شده اند.
● بایوس در سیستم به سه صورت وجود دارد :
▪ ROM BIOS
۱) نصب شده روی مادر برد.
۲) بایوس نصب شده روی کارتهای وفق دهنده (همانند کارت ویدئویی)
۳) بارگذاری شده از دیسک(گرداننده ها)
چون بایوس مادربرد مقدمات لازم را برای گردادننده ها و نرم افزارهای مورد نیاز فراهم میکند ،حداکثر به صورت سخت افزاری که شامل یک چیپ ROM می باشد موجود است. سالهای پیش هنگامی که سیستم عامل DOS روی سیستم اجرا میشد خود به تنهایی کافی بود و گرداننده ای (Driver) مورد نیاز نداشت . بایوس مادربرد به طور عادی شامل گرداننده هایی است که برای یک سیستم پایه همانند صفحه کلید، فلاپی درایو، هارد دیسک ، پورتهای سزیال و موازی و غیره … است. به جای اینکه برای دستکاههای جدید لازم باشد که بایوس مادربرد را ارتقاء دهید، یک نسخه از گرداننده آن را روی سیستم عامل خود نصب می نمائید تا سیستم عامل پیکربندی لازم را در هنگام بوت شدن سیستم را برای استفاده ار آن دستگاه انجام دهد ، برای مثال می توانیم CD ROM،Scanner،Printer،
گرداننده های PC CARD را نام برد. چون این دستکاهها لازم نیستند که در هنگام راه اندازی سیستم فعال باشند ، سیستم ابتدا از هارد دیسک راه اندازی می شود وسپس گرداننده های آن را بار گذاری می نماید. البته بعضی از دستگاهها لازم است که در طول راه اندازی سیستم عامل فعال باشند ، اما این امر چگونه امکان پذیر است مثلاً قبل از آنکه گرداننده کارت ویدئویی از ROM BIOS و یا از روی هارد دیسک فراخوانی شود شما چگونه می توانید اطلاعات را روی مانیتور ببینید ..
یک جواب این است که در ROM همه گرداننده های کارت گرافیکی وحود داشته باشد اما این کار غیر ممکن نیست زیرا کارتهای بسیار متنوعی وجو دارد که هر کدام گرداننهده مربوط به خود را داراست که این خود باعث می شود صدها نوع ROM مادربرد به وجود آید که هر کدام مربوط به یک کارت گرافیکی می باشد. اما هنگامی که IBM، PC های اولیه خود را اختراع نمود راه حل بهتری ارائه داد . وی ROM مادربرد را طوری طراحی کرد که شکاف (Slot)کارت گرافیکی را برای پیدا کردن ROM نصب شده روی کارت گرافیکی را جستجو کند و اگر ROM روی کارت را می توانست پیدا می کرد ، مرحله اولیه راه اندازی را قبل از اینکه سیستم عامل از روی دیسک فراخوانی (Load) شود ،اجرا می نمود. بدین وسیله از تعویض ROM قرار داده شده روی مادربرد برای استفاده و فعال کردن دستگاه مورد نظر،ممانعت می کند. کارتهای مختلفی که تقریبا روی همه آنها ROM وجود دارد ، شامل موارد زیر هستند : کارتهای ویدئویی که همیشه دارای BIOS می باشند. وفق دهنده های SCSI که امکان استفاده از دستگاههای با اتصالات SCSI را فراهم می آورد .
کارتهای شبکه که امکان راه اندازی سیستم با استفاده از فایل سرور که معمولا Boot Rom یا IPL(InitialProgram Load) ROM نامیده می شوند، را فراهم می آورد . استفاده از دستگاههای IDE بردهای Y۲K که برای کامل کردن CMOS RAM هستند .
▪ BIOS و CMOS RAM
اکثر افراد BIOS رابا CMOS RAM اشتباه می گیرند ، این از آنجا سرچشمه می گیرد که برنامه Setup برای پیکربندی BIOS و ذخیره آن در CMOS RAM می شود استفاده می شود. در حقیقت BIOS و CMOS RAM دو چیز متفاوت از هم می باشند. بایوس مادربرد در یک چیپ ROM به طور ثابت ذخیره شده است. همچنین روی مادربرد یک چیپ است که RTC/NVRAM نامیده می شود که زمان سیستم را نگهداری می کند و یک حافظه فرار و ثابت است که اولین بار در چیپ MC۱۴۶۸۱۸ ساخت شرکت موتورلا استفاده شده است، و ظرفیت آن ۶۴ بایت است که ۱۰ بایت آن مربوط به توابع ساعت است . اگرچه این چیپ غیر فرار نامیده می شود اما با قطع برق ساعت و تاریخ تنظیم شده در آن و داده های درون RAM پاک می شود . در حقیقت غیر فرار نامیده می شود چون بااستفاده از تکنولوژی(CMOS) Complementarry Metal-Oxide Semicondector ساخته شده است ، در نتیجه با یک جریان بسیار کم که بوسیله باتری سیستم تامین می گردد پایدار باقی می ماند که اکثر مردم به این چیپ، CMOSRAM می گویند. هنگامی که وارد BIOS Setup می شوید و پارامترهای خود راتنظیم و ذخیره می نمایید ، این تنظیمات در ناحیه ای از چیپ RTC/NVRAM ذخیره می شوند(که همچنین CMOS RAM نیز نامیده می شود). هر موقع که سیستم خود را راه اندازی می کنید پارامترها از CMOS RAM خوانده می شوند و تعیین می کنند که سیستم چگونه پیکربندی شده است.
▪ BIOS مادربرد :
همه مادربردها شامل یک چیپ مخصوص هستند که بر روی آن نرم افزاری قرار دارد که BIOS یا ROM BIOS نامیده می شود . این چیپ ROM شامل برنامه های راه اندازی و گرداننده هایی است که که در هنگام راه اندازی سیستم مورد نیاز است و یک واسطه به سخت افزار پایه سیستم است. اغلب به CMOS RAM (حافظه پاک نشدنی NVRAM(Non-Volatile نیز می گویند ، چون با ۱ میلینیوم آمپر فعال می شود و تا هنگامی که باتری لیتیوم فعال باشد ، داده ها باقی می مانند. BIOS مجموعه ای از برنامه هایی است که در یک یا چند چیپ ذخیره شده است که در طول راه اندازی سیستم این مجموعه از برنامه ها قبل از هر برنامه ای حتی سیستم عامل بارگذاری می شوند . BIOS در اکثر سیستمهای PC ها شامل چهار تابع است:POST(Power Self On Test): این برنامه پردازنده، حافظه ،چیپستها وفق دهنده ویدوئویی ، دیسک کنترلر ،گرداننده های دیسکی ،صفحه کلید ،و مدارات دیگر را تست می کند.
▪ :BIOSSetup
برنامه ای است که در طول اجرای برنامه POST بافشار دادن کلید خاصی فعال می شود و به شما اجازه می دهد مادربرد را پیکربندی کنید و تنظیم پارامترهایی همانند ساعت و تاریخ و پسورد و … را انجام دهید. در سیستمهای ۲۸۶ و ۳۸۶ برنامه Setup در ROM آنها وجود ندارد و لازم است که شما سیستم را توسط دیسک مخصوص Setup راه اندازی نمائید. بارگذارکننده یا لودر BootStrap :روالی است که سیستم ار برای پیدا کردن سکتور Boot جستجو می کند . BIOS :که مجموعه ای از گرداننده هایی است که واسط بین سخت افزار و سیستم عامل است.
● سخت افزار ROM :
ROM نوعی از حافظه است که که داده ها را به طور دائم یا غیر دائم نگهداری می کند . به آن فقط خواندنی می گویند زیرا یک بار روی آن می نویسند و بارها آنرا می خوانند و اگر دوباره قابل نوشتن باشد بسیار دشوار است .. ROM به حافظه غیر فرار نیز معروف است ، زیرا هر داده ای که در آن ذخیره شود با قطع برق سیستم پاک نمی شود . توجه داشته باشید که RAM و ROM تناقضی با یکدیگر ندارند .در حقیقت تکنولوژی ROM زیر مجموعه ای از سیستم RAM می باشد به طور خلاصه قسمتی از فضای حافظه RAM به یک یا چند چیپ اشاره می کنند. به طور مثال هنگامی که کامپیوتر را روشن می کنیم پردازنده به طور خودکار به آدرس FFFF۰h پرش می کند. در این آدرس دستوراتی است که به پردازنده می گویند چه کاری انجام دهد .
این محل ۱۶ بایتی درست در انتهای اولین مگابایت RAM و همچنین در پایان حافظه ROM قرار گرفته است. معمولا سیستم ROM از آدرس F۰۰۰۰h شروع می شود که ۶۴ کیلو بایت قبل از انتهای اولین مگابایت می باشد ، و معمولا چون اندازه ROM ۶۴ کیلو بایت است ۶۴ کیلو بایت آخر اولین مگابایت را اشغال می کند و در آدرس FFF۰h دستورات راه اندازی سیستم قرار دارد . افراد بسیاری تعجب می کنند که یک PC با اجرای دستورات ۱۶ بایت از حافظه ROM می تواند راه اندازی شود ، اما این طراحی کاملاً حساب شده است. این طراحی بدین گونه است که در ۱۶ بایت آخر ROM یک دستور JMP به اول ROM است و کنترل برنامه را به ابتدای ROM می برد ، پس به این طریق می توانیم اندازه ROM را به هر قدر که بخواهیم افزایش دهیم . ROM BIOS اصلی که روی مادربرد است شامل یک چیپ ROM است.چون قسمت اصلی BIOS در ROM است ، ما اغلب آنرا ROM BIOS می نامیم .
کارت های وفق دهنده ای که در طول راه اندازی سیستم مورد نیاز هستند دارای یک ROM روی بردشان می باشند . از این کارتها می توان کارت ویدئو ،اکثر Small SmallCmputer SystemInterface) SCSI) ها ، کارت کنترلر IDE توسعه یافته، برخی از کارتهای شبکه (برای راه اندازی توسط Server) ROMهایی که روی کارتهای وفق دهنده هستند توسط برنامه POST در طول راه اندازی سیستم اسکن و خوانده می شوند. ROM مادربرد قسمت خاصی ازRAM ازآدرس C۰۰۰۰۰h-DFFFFh را رزرو می کند و سپس دوبایت از آدرس AAh۵۵ را می خواند که در آن آدرس شروع ROM قرار دارد . سومین بایت اندازه ROM را در واحد ۵۱۲ بایت(که aragraphنامیده می شود) نشان می دهد و چهارمین بایت شروع برنامه راه انداز می باشد. یک بایت نیز به منظور تست کردن توسط ROM مادربرد استفاده می شود. ROM Shadowing: چیپهای RAM طبیعتاً در مقابل چیپهای DRAMها کند می باشند زیرا زمان دستیابی به ROM ۱۵۰ نانوثانیه است، اما زمان دستیابی DRAM ها ۵۰ نانوثانیه می باشد . به همین دلیل در بسیاری از سیستمها ROM هابه صورت پنهان(Shadowing) هستند، بدین معنی که ROMها در ابتدای راه اندازی سیستم در چیپهای DRAM کپی می شوند که این باعث دسترسی و اجرای سریعتر عملیات می شود .زیربرنامه ها و روالهایی که به روالهای پنهانی (Shoadowing Procedure) محتویات ROM را در RAM کپی می کنند و آدرس آن را به عنوان ROM معرفی می کنند و ROM واقعی ار غیر فعال می کنند ،که این باعث می شود که به نظر برسد که سیستم با سرعت ۶۰ نانوثانیه کار می کند. استفاده از این روش هنگامی مفید است که از یک سیستم عامل ۱۶ بیتی مانند DOS و یا WIN۳/۱ استفاده می کنیم . و اگر از سیستم عامل ۳۲ بیتی مانند WIN ،۹۸WIN۹۵،WIN NT استفاده می کنید ، این روش تقریبا بی حاصل است زیرا این سیستم عاملها هنگامی که روی سیستم اجرا می شوند از کد ۱۶ بیتی ROM استفاده نمی کنند.اما در عوض از گرداننده های ۳۲ بیتی که در طول راه اندازی سیستم عامل در حافظه RAM بارگذاری می کنند ، استفاده می نمایند. چهار نوع چیپ ROM وجود دارد :
ROM
PROM
EPROM
EEPROM که نیز Flash ROM نیز می نامند.
● PROM :
این چیپها که از نوع ROM می باشند در ابتدای ساخت خالی می باشند و باید با داده هایی که می خواهید برنامه ریزی کنید. این نوع حافظه ها در اواخر سال ۱۹۷۰ به وسیله شرکت Tenas Instruments ساخته شد ودر اندازه های مختلف ۱ کیلو بایت تا ۲ مگابایت و بیشتر هستند که شماره شناسایی آنها۲۷ nnnn می باشد که عدد ۲۷ شماره شناسایی چیپهای PROM می باشد و nnnn اندازه این چیپ بر حسب بایت می باشد.اگر چه می گوییم این حافظه ها در ابتدای ساخت خالی هستند اما به طور تکنیکی دارای مقدار ۱ می باشند . بنابراین یک PROM خالی می تواند برنامه ریزی شده باشد و ما می توانیم روی آن بنویسیم . برای نوشتن به دستگاه مخصوص که ROM Programer یا سوزاننده (Burner) نام دارد نیاز داریم .برخی اوقات شنیده اید که به چیپ های ROM نیز Burning (یعنی سوزان) می گویند ، زیرا هر بیت باینری یک فیوز است که سالم بودن آن نشانگر یک و در غیراین صورت صفر می باشد .بهتر است که بدانید اکثر چیپ ها با ۵ ولت جریان فعال می شوند و هنگامی که ما برنامه ای را روی چیپ های PROM می نویسیم یا اصطلاحا Program می نمائیم جریانی بیشتر از ۵ ولت که معمولا ۱۲ ولت است اعمال می کنیم که این باعث سوختن فیوزهای آدرسهایی می شود که ما می خواهیم .
باید توجه داشته باشید که ما می توانیم یک را صفر تبدیل کنیم ولی برعکس آن ممکن نیست به این چیپ ها OTP (OneTime (Programmable می گویند.
● EPROM:
نیز یک نوع عمومی از PROM می باشد که قابلیت پاک شدن و دوباره برنامه ریزی را داراست . روی این چیپها یک بلور کوارتز قرار دارد که مستقیماً روی die قرار دارد. این چیپها با شماره ۲۷xxxx شناسایی می شوند و به وسیله برنامه یا به طور فیزیکی می توان آنها را پاک کرد. هدف از قرار دادن بلور کوارتز این است که اشعه فرا بنفش به die برسد ، زیرا چیپ EPROM با تابش اشعه فرا بنفش پاک می شود. اشعه فرا بنفش باعث ایجاد یک واکنش شیمیایی می شود که فیوزها را پشت سر هم ذوب می کند ، بنابراین همه صفرها به یک تبدیل می شوند و چیپ به حالت اولیه خود باز می گردد. برای این کار باید ، اشعه فرا بنفش را در طول موج ۲۵۳۷ انگستروم و با شدت یکنواخت ۱۲۰۰۰ uv/cm۲ و در مدت ۵ تا ۱۵ دقیقه باشد. یک دستگاه پاک کننده EPROM ، یک تولید کننده امواج فرا بنفش است که دارای یک فضای بسته است که دارای یک کشو می باشد و در بالای کشو تولید کننده امواج فرا بنفش می باشد و چیپها درون کشو قرار می گیرند.
▪ EPROM/Flash ROM :
یک نوع دیگر از چیپهای ROM ، چیپهای EPROM که Flash ROM نیز نامیده می شوند و از خصوصیات مهم آنها این است که قابل پاک شدن و برنامه ریزی توسط مدارهایی هستند که روی آنها نصب می شوند و وسایل و ابزار خاصی نیاز ندارند. این چیپ ها به وسیله شماره های ۲۹xxxx و ۲۸xxxx شناخته می شوند . هم اکنون در مادربردهای کامپیوتر از چیپهای EPROM استفاده می شود. این بدان معنی است که BIOS مادربرد خود را می توانید به وسیله دریافت نسخه به روز درآمده از شرکت سازنده ، به روز رسانی نمائید.
▪ تولید کننده های ROM BIOS:
تعداد بسیاری از تولید کننده های امروزه اکثر مادربردها را پشتیبانی می کنند و چندین کمپانی در زمینه تولید محصولات ROM BIOS ، به طور تخصصی فعالیت دارند.سه کمپانی بزرگ که در زمینه نرم افزار ROM BIOS فعالیت دارند عبارتند از :P honix SoftWare American Magatrends ..Inc (AMI) ، Award SoftWare
▪ به روز رسانی BIOS :
سیستم عاملها تقریبا روی هر سیستم کامپیوتری با سخت افزارهای مختلف سازگاری دارند و این به دلیل وجودBIOS است، چون این BIOS است که با سخت افزار سیستم ارتباط برقرار می کند. اغلب در سیستمهای قدیمی برای بهره گیری از برخی دستگاههای جدید همانند گرداننده های IDE دیسک سختو یا گرداننده های فلاپی های LS-۱۲۰ و یا درسیستمهایی که استفاده از دیسک بیش از ۸GB را پشتیبانی نمی کنند ،باید BIOS را به روز رسانی نمود.لیست زیر مجموعه ای از دلایلی است که باید BIOS را به روز رسانی نمود:
ـ استفاده از فلاپی درایوهای LS-۱۲۰ که به سوپر درایو نیز معروفند.
ـ استفاده از هارد
دیسک های بیش از ۸GB
ـ استفاده از داریور هارددیسک Ultra DMA IDE
ـ استفاده از بوت کردن سیتم با درایو CD-ROM
ـ تصحیح خطای سال ۲۰۰۰ و سال کبیسه
ـ تصحیح خطاهای سازگاری با سخت افزار یا نرم افزار
ـ استفاده ازپردازنده های جدید اگر شما یک سخت افزار جدید نصب کرده اید و حتی دستورات نصب را به درستی انجام داده اید ، اما نمی توانید با آن کار کنید این خطا ممکن است از BIOS باشد و لازم است آن را به روزرسانی کنید. این موضوع به ویژه در سیستم عاملهای جدبد صدق می کند . بسیاری از سیستم های قدیمی نیاز به روزرسانی BIOS دارند تا به طور کامل از ویژگی های Plug-And-Play در ویندوزهای ۹۵ و۹۸ و ۲۰۰۰ استفاده کنند.
بروزرسانی نسخه BIOS معمولاً تنظیمات فعلی SETUP را به هم می ریزد ، بنابراین بهتر است از آن نسخه برداری کنید ، برخی برنامه ها مانند نورتون یوتیلیتی می توانند تنظیمات CMOS را ذخیره کنند ، اما این نرم افزارها اکثراً در بازگرداندن تنظیمات SETUP ناموفق بود باید توجه داشته باشید که ما می توانیم یک را صفر تبدیل کنیم ولی برعکس آن ممکن نیست .به این چیپ ها OTPOneTime (Programmable) نیز می گویند. می تواند چندین چیپ را در هر بار برنامه ریزی کند.
● EPROM :
نیز یک نوع عمومی از PROM می باشد که اشعه فرا بنفش پاک می شود. اشعه فرا بنفش باعث ایجاد یک واکنش شیمیایی می شود که که فیوزها را پشت سر هم ذوب می کند ، بنابراین همه صفرها به یک تبدیل می شوند و چیپ به حالت اولیه خود باز می گردد. برای این کار باید ، اشعه فرا بنفش را در طول موج ۲۵۳۷ انگستروم و با شدت یکنواخت ۱۲۰۰۰ uv/cm۲ و در مدت ۵ تا ۱۵ دقیقه باشد. یک دستگاه پاک کننده EPROM ، یک تولیدکننده امواج فرا بنفش است که دارای یک فضای بسته است که دارای یک کشو می باشد و در بالای کشو تولید کننده امواج فرا بنفش می باشد و چیپها درون کشو قرار می گیرند.
▪ EPROM/Flash ROM :
یک نوع دیگر از چیپهای ROM ، چیپهای EPROM که Flash ROM نیز نامیده می شوند و از خصوصیات مهم آنها این است که قابل پاک شدن و برنامه ریزی توسط مدارهایی هستند که روی آنها نصب می شوند و وسایل و ابزار خاصی نیاز ندارند. این چیپ ها به وسیله شماره های ۲۹xxxx و ۲۸xxxx شناخته می شوند . هم اکنون در مادربردهای کامپیوتر از چیپهای EEPROM استفاده می شود. این بدان معنی است که BIOS مادربرد خود را می توانید به وسیله دریافت نسخه به روز درآمده از شرکت سازنده ، به روز رسانی نمائید.
▪ تولید کننده های ROM BIOS :
تعداد بسیاری از تولید کننده های امروزه اکثر مادربردها را پشتیبانی می کنند و چندین کمپانی در زمینه تولید محصولات ROM BIOS ، به طور تخصصی فعالیت دارند. سه کمپانی بزرگ که در زمینه نرم افزار ROM BIOS فعالیت دارند عبارتند از :P honix SoftWare ، American Magatrends ..Inc (AMI) ، Award SoftWare
▪ به روز رسانی BIOS :
سیستم عاملها تقریبا ً روی هر سیستم کامپیوتری با سخت افزارهای مختلف سازگاری دارند و این به دلیل وجودBIOS است، چون این BIOS است که با سخت افزار سیستم ارتباط برقرار می کند. اغلب در سیستمهای قدیمی برای بهره گیری از برخی دستگاههای جدید همانند گرداننده های IDE دیسک سخت و یا گرداننده های فلاپی های ۱۲۰-LS و یا در سیستمهایی که استفاده از دیسک بیش از ۸GB را پشتیبانی نمی کنند باید BIOS را به روز رسانی نمود. لیست زیر مجموعه ای از دلایلی است که باید BIOS را به روز رسانی نمود-استفاده از فلاپی درایوهای LS-۱۲۰ که به سوپر درایو نیز معروفند.
- استفاده از هارد دیسک های بیش از ۸GB استفاده از داریور هارددیسک Ultra DMA IDE استفاده از بوت کردن سیتم با درایو CD-ROM
- تصحیح خطای سال ۲۰۰۰ و سال کبیسه
● استفاده از پردازنده های جدید
اگر شما یک سخت افزار جدید نصب کرده اید و حتی دستورات نصب را به درستی انجام داده اید ، اما نمی توانید با آن کار کنید ، این خطا ممکن است از BIOS باشد و لازم است آن را به روزرسانی کنید. این موضوع به ویژه در سیستم عاملهای جدبد صدق می کند . بسیاری از سیستم های قدیمی نیاز به روزرسانی BIOS دارند تا به طور کامل از ویژگی های Play Plug-And- در ویندوزهای ۹۵ و۹۸ و ۲۰۰۰ استفاده کنند. این مسائل از یک مادربرد به مادربرد دیگر متغیر است ، اما ارزش آن را دارد که BIOS سیستم را به روزرسانی کنید برای بروزرسانی BIOS یک مادربرد باید چند نکته را بدانید:
ـ سازنده و مدل مادربرد
ـ نسخه فعلی BIOS مادربرد نوع CPU(مثلاً Pentium II ، Pentium mmx )
▪ نسخه برداری از تنظیمات فعلی CMOS:
بروزرسانی نسخه BIOS معمولاً تنظیمات فعلی SETUP را به هم می ریزد ، بنابراین بهتر است از آن نسخه برداری کنید ، برخی برنامه ها مانند نورتون یوتیلیتی می توانند تنظیمات CMOS را ذخیره کنند ، اما این نرم افزارها اکثرا ًدر بازگرداندن تنظیمات SETUP ناموفق هستند. بهترین راه این است خودتان از تنطیمات SETUP نسخه برداری کنید و همچنین می توانید با اتصال چاپگر از تنظیمات SETUP یک کپی تهیه کنید (با فشار دادن کلیدهای Shift+PRN SCR).
▪ چیپهای کنترلر صفحه کلید:
علاوه بر ROM اصلی سیستم ، در کامپیوترهای ۲۸۶ و پایین تر همچنین یک کنترلر صفحه کلید یا ROM صفحه کلید وجود دارد ، که میکروپروسسور صفحه کلید در ROM صفحه کلید جاسازی شده است . این ROM را اغلب می توانید در Super I/O یا در چیپ South Bridge در مادر بردهای جدید پیداکنید. کنترلر صفحه کلید در اصل یک میکروکنترلر ۸۰۴۲ است که با آن یک میکروپروسسور ، ROM ، RAM و پورتهای I/O نیز ملحق کرده اند .در مادر بردهای جدید چیپ ۸۰۴۲ در داخل چیپ Super I/O یا South Bridge تعبیه شده است بنابراین شما چیپ ۸۰۴۲ را نخواهید دید. در بسیاری از سیستم های قدیمی ، یکی از پورتهایی که استفاده نشده است برای انتخاب سرعت ساعت CPU استفاده می شود و این در سیستم های قدیمی هنگامی که سیستم عامل را به ۹۵/۹۸/۲۰۰۰ ارتقاء می دهید با کنترلر صفحه کلید مشکلاتی پیدا می کند که بعدها این مشکل نیز بر طرف شد.به کار بردن Flash BIOS تقریباً همه کامپیوترهای از سال ۱۹۹۶ به بعد دارای یک Flash ROM برای ذخیره کردن BIOS هستند . Flash ROM نوعی از EEPROM است که می توانید روی آن عملیات پاک کردن و برنامه نویسی را انجام دهید . Flash ROM به کاربران این امکان را می دهد که نسخه به روزرسانی شده BIOS خود را بدون برداشتن و جایگزینی چیپ جدید ، روی مادربرد خود نصب کنند. اما در بعضی سیستم ها ممکن است در حالت حفاظت شده قرار گرفته شده باشد و شما باید قبل از بروز رسانی حفاظت آن را غیر فعال کنید ، که معمولاً برای این کار یک جامپر یا یک سوئیچ روی مادربرد شده است . مقصود ازحفاظت بایوس این است که بعضی ویروسها ممکن است کد خودشان را روی BIOS کپی کنند. حتی بدون استفاده از قفل فیزیکی ، Flash ROM های مدرن دارای یک الگوریتم حفاظتی برای جلوگیری از تغییرات بدون مجوز هستند. باید توجه داشته باید هنگامی که در حال بروزرسانی BIOS هستید ، کامپیوتر را خاموش نکنید و وقفه ای در کار سیستم رخ ندهد و گرنه BIOS سیستم خود را از دست خواهید داد و این بدین معنی است که شما قادر به راه اندازی مجد د سیستم نخواهید بود و یا حداقل به راحتی قادر به بازیابی BIOS سیستم نخواهید بود . در مادربردهای جدید یک برنامه مخصوص بازیابی BIOS وجود دارد که مربوط به قسمتی از Flash ROM است که نیز قابل پاک شدن می باشد .
● سیستم BIOS و پارتیشن IML:
شرکت های IBM و Compaq از یک روش شبیه به Flash ROM استفاده می کنند که «بارگذاری میکرو کد آغازین IML» نام دارد که در برخی سیستم های Pentium و ۴۸۶ به کار برده شده است. IML تکنیکی است که کد BIOS روی یک پارتیشن سیستمی و مخفی بر روی هارد دیسک نصب می شود و هر گاه که سیستم روشن می شود ، بارگذاری می شود البته در این سیستم ها هنوز BIOS اصلی وجود دارد ، اما همه عملیات از BIOS ذخیره شده در هارد دیسک انجام می شود.این تکنیک اجازه می دهد تا یک BIOS توزیع شده روی هارد دیسک داشته باشیم . همراه با کد BIOS یک کپی کامل از SETUP و مشخصات و مراجع دیسک در این پارتیشن ذخیره می شود. یکی از معایب این سیستم این است که بر روی هارد دیسک نصب شده و سیستم بدون تنظیمات ذخیره شده بر روی هارد دیسک کاملا راه اندازی نمی شود و شما نمی توانید سیستم را به وسیله فلاپی دیسک راه اندازی کنید.
● آدرسهای CMOS RAM مادربرد :
در سیستم های AT یک چیپ ۱۴۶۸۱۸ موتورلا به عنوان یک (RTC)Real-Time Clock) و (Complementary Metal-Oxid Semicondector(CMOS RAM )استفاده شده است . این یک چیپ مخصوص ساده است که دارای یک ساعت دیجیتالی ساده است که ۱۰ بایت از آدرس حافظه برای ساعت و ۵۴ بایت اضافی برای ذخیره هر چیزی که بخواهید . IBM AT ۵ بایت اضافی برای ذخیره پیکربندی سیستم استفاده می کنند . اما در سیستمهای جدید از این چیپ موتورلا استفاده نشده است ، در عوض عملیات این چیپ به چیپ Super I/O یا South Bridge ضمیمه شده است یا از یک باتری مخصوص و یک NVRAM استفاده می کنند . توجه داشته باشید که در سیستمهای جدید بیشتر از ۶۴ بایت CMOS RAM وجود دارد . در حقیقت بسیاری از سیستم ها ممکن است ۲ یا ۴ کیلو بایت داشته باشند ، که این حافظه اضافی برای ذخیره سازی جزئیات اطلاعات Plug-and-Play کارتهای وفق دهنده و دیگر انتخابات سیستم می باشد. نرم افزارهای پشتیبانی و یوتیلیتی ها در محدوده اطلاعات عمومی CMOS RAM هستند و از این طریق می توانند در ذخیره سازی و بازگرداندن پیکربندی سیستم موثر واقع شوند ، اما متاسفانه این برنامه ها برای BIOS های خاص نوشته شده اند و فقط روی همان BIOS کار می کنند.
● مسأله سال ۲۰۰۰ در BIOS :
اکثر افراد با مشکل سال ۲۰۰۰ درگیر بودند ، به طور خلاصه منشا این مشکل آن است که ساعت سیستم طوری طراحی شده است که رقمهای سال را به طور اتوماتیک به روز رسانی کند و رقمهای قرن به طور دستی باید تغییر کنند.
به این معنی که اگر سیستم در طول سال ۱۹۹۹ تا سال ۲۰۰۰ خاموش باشد تاریخ به سال ۱۹۰۰ باز می گردد اما این مشکل در سیستمهای جدید رفع شده است .هنگامی که سیستم عامل بارگذاری می شود ، تاریخ و ساعت را از BIOS سیستم دریافت می کند . به طور کلی یک نرم افزار می تواند ساعت را از سیستم عامل یا BIOS و با از RTC دریافت کند.
● Plug-and-Play BIOS
عموما نصب و پیکر بندی دستگاهها بر روی یک PC کار مشکلی است ، در طول نصب کاربر با مساله جدیدی روبه رو است،این که باید پورت I/O و کانال DMA را انتخاب کند . در گذشته کاربران مجبور بودند که جامپرها و سوئیج های برروی کارت را برای کنترل تنظیمات تغییر دهند ، که لازمه این کار شناخت منابع استفاده شده بر روی سیستم است ، و سپس تنظیم کردن منابعی که با دستگاههای موجود بر روی سیستم تضاد و ناسازگاری نداشته باشند. تکنولوژی PnP برای جلوگیری از این مشکلات و فراهم ساختن توانائیهایی برای کاربران در توسعه PC های آنان می باشد . با استفاده از این تکنولوژی کاربران کارت مورد نظر را در سیستم جا می زنند و سیستم به طور اتوماتیک بهترین پیکر بندی را انجام می دهد .
PnP از سه جزء مهم تشکیل شده است :
▪ Plug-and-Play BIOS
▪ سیستم توسعه یافته پیکر بندی داده ها (ESCD)
▪ سیستم عامل Plug-and-Play
بایوس PnP شروع به پیکر بندی کارت PnP در طول پردازش راه اندازی سیستم می کند . اگر کارت قبلا نصب شده باشد بایوس اطلاعات را از ESCD می خواند و کارت را مقدار دهی اولیه می کند و سیستم را راه اندازی می نماید. در طول نصب یک کارت PnP جدید ، بایوس برای تععین اینکه کدام منابع استفاده نشده اند و برای اضافه کردن کارت لازم هستند به ESCD مراجعه می نماید . اگر بایوس بتواند منابع لازم را پیدا کند ، کارت را پیکر بندی می کند و در غیر این صورت روالهای Plug-and-Play در سیستم عامل کار پیکربندی را کامل می کنند . در طول روال پیکر بندی رجیسترهای Flash BIOS روی کارت و همچنین ESCD توسط داده های جدید پیکر بندی به روز رسانی می شوند

شاید تاکنون نامه های الکترونیکی متعددی را دریافت داشته اید که دارای مجموعه ای از حروف و اعداد در انتهای آنان می باشند. در اولین نگاه ممکن است اینگونه تصور گردد که اطلاعات فوق بی فایده بوده و شاید هم نشان دهنده بروز یک خطا در سیستم باشد!

 

در حقیقت ما شاهد استفاده از امضای دیجیتال در یک نامه الکترونیکی می باشیم. به منظور ایجاد یک امضای دیجیتال از یک الگوریتم ریاضی به منظور ترکیب اطلاعات در یک کلید با اطلاعات پیام، استفاده می شود. ماحصل عملیات، تولید یک رشته مشتمل بر مجموعه ای از حروف و اعداد است.یک امضای دیجیتال صرفاً به شما نخواهد گفت که «این شخص یک پیام را نوشته است» بلکه در بردارنده این مفهوم مهم است که: «این شخص این پیام را نوشته است».علت استفاده از یک امضای دیجیتال چیست؟ اجازه دهید برای پاسخ به سؤال فوق، سؤالات دیگری را مطرح کنیم!
برای تشخیص و تأیید هویت فرد ارسال کننده یک نامه الکترونیکی از چه مکانیزمهایی استفاده می شود؟ فرض کنید یک نامه الکترونیکی را از یکی از دوستان خود دریافت داشته اید که از شما درخواست خاصی را می نماید، پس از مطالعه پیام برای شما دو سؤال متفاوت مطرح می گردد:
الف) آیا این نامه را واقعاً وی ارسال نموده است؟
ب) آیا محتوای نامه ارسالی واقعی است و وی دقیقاً همین درخواست را داشته است؟ آیا وجود هر نامه الکترونیکی در صندوق پستی، نشان دهنده صحت محتوا و تأیید هویت فرد ارسال کننده آن است؟ سوءاستفاده از آدرس های Email برای مهاجمان و ویروس ها به امری متداول تبدیل شده است و با توجه به چگونگی عملکرد آنان در برخی موارد شناسایی هویت فرد ارسال کننده یک پیام بسیار مشکل و گاهاً غیرممکن است. تشخیص غیرجعلی بودن نامه های الکترونیکی در فعالیت های تجاری و بازرگانی دارای اهمیت فراوانی است.یک نامه الکترونیکی شامل یک امضای دیجیتال، نشان دهنده این موضوع است که محتوای پیام از زمان ارسال تا زمانی که به دست شما رسیده است، تغییر نکرده است. در صورت بروز هر گونه تغییر در محتوای نامه، امضای دیجیتال همراه آن از درجه اعتبار ساقط می شود.

‌● چگونگی عملکرد یک امضای دیجیتال
قبل از آشنایی با چگونگی عملکرد یک امضای دیجیتال، لازم است در ابتدا با برخی اصطلاحات مرتبط با این موضوع بیشتر آشنا شویم:
▪ کلیدها (Keys): از کلیدها به منظور ایجاد امضاهای دیجیتال استفاده می گردد. برای هر امضای دیجیتال، یک کلید عمومی و یک کلید خصوصی وجود دارد: کلید خصوصی، بخشی از کلید است که شما از آن به منظور امضای یک پیام استفاده می نمایید. کلید خصوصی یک رمزعبور حفاظت شده بوده و نمی بایست آن را در اختیار دیگران قرار داد. کلید عمومی، بخشی از کلید است که امکان استفاده از آن برای سایر افراد وجود دارد. زمانی که کلید فوق برای یک حلقه کلید عمومی (public key ring) و یا یک شخص خاص ارسال می گردد، آنان با استفاده از آن قادر به بررسی امضای شما خواهند بود.
▪ حلقه کلید (Key Ring)، شامل کلید های عمومی است. یک حلقه کلید از کلید های عمومی افرادی که برای شما کلید مربوط به خود را ارسال نموده و یا کلیدهایی که از طریق یک سرویس دهنده کلید عمومی دریافت نموده اید، تشکیل می گردد. یک سرویس دهنده کلید عمومی شامل کلید افرادی است که امکان ارسال کلیدعمومی در اختیار آنان گذاشته شده است. اثرانگشت: زمانی که یک کلید تأیید می گردد، در حقیقت منحصربفرد بودن مجموعه ای از حروف و اعداد که اثرانگشت یک کلید را شامل می شوند. تأیید می گردد. گواهینامه های کلید: در زمان انتخاب یک کلید از روی یک حلقه کلید، امکان مشاهده گواهینامه (مجوز) کلید وجود خواهد داشت. دراین رابطه می توان به اطلاعات متفاوتی نظیر صاحب کلید، تاریخ ایجاد و اعتبار کلید دست یافت.

● چگونگی ایجاد و استفاده از کلیدها
تولید یک کلید با استفاده از نرم افزارهایی نظیر PGP (اقتباس شده از کلمات Pretty Good Privacy)و یا GnuPG (اقتباس شده از کلمات GNU Privacy Guard) معرفی کلید تولید شده به سایر همکاران و افرادی که دارای کلید می باشند. ارسال کلید تولید شده به یک حلقه کلید عمومی تا سایر افراد قادر به بررسی و تأیید امضای شما گردند. استفاده از امضای دیجیتال در زمان ارسال نامه های الکترونیکی. اکثر برنامه های سرویس دهنده پست الکترونیکی دارای پتانسیلی به منظور امضا یک پیام می باشند.

گنو/لینوکس یا بطور مختصر لینوکس یک سیستم عامل است. شما هم‌اکنون سیستم عاملی روی رایانه خود دارید و می‌دانید که سیستم عامل، مهمترین برنامه‌ی رایانه است که وظیفه‌ی مدیریت سایر برنامه‌ها، مدیریت سخت‌افزار و ارتباط میان نرم‌افزار با سخت‌افزار را بر عهده دارد. سیستم عامل شما ممکن است مایکروسافت ویندوز، نسخه‌ای از داس، اپل مکینتاش، یا نسخه‌ای از یونیکس باشد (سیستم عامل‌های دیگری نیز وجود دارند).

 

گنو/لینوکس یک سیستم عامل شبیه یونیکس است که هسته‌ی آن توسط فردی با نام “لینوس توروالدس” که در اوایل دهه‌ی نود، دانشجوی دانشگاه هلسینکی فنلاند بود نوشته شد؛ و اولین نسخه‌ی آن در سال ۱۹۹۱ انتشار یافت. سپس نرم‌افزارهایی که پروژه‌ی “گنو” تهیه و تولید کرده بود، در کنار این هسته قرار گرفت، و سیستم عامل گنو/لینوکس را تشکیل داد. از آن جایی که بسیاری از نرم‌افزارهای مهم درون این سیستم، از محصولات پرو‌ژه‌ی گنو می‌باشد نام صحیح این سیستم عامل “گنو/لینوکس” است.
گنو/لینوکس مزیت‌های بسیاری نسبت به سایر سیستم عامل‌ها دارد. به طور خلاصه می‌توان نقاط قوت گنو/لینوکس را در امنیت بسیار بالا به دلیل وجود دیواره‌ی آتش در هسته‌ی سیستم عامل و همچنین وجود لایه‌های امنیتی مختلف در آن، تعداد انگشت شمار ویروس‌های رایانه‌ای شناخته شده برای آن، پایداری بسیار بالا به دلیل طراحی درست هسته، بدین صورت که اشکال در یک نرم‌افزار باعث ناپایداری کل سیستم نمی‌گردد، سرعت بالای سیستم عامل، به دلیل در دسترس بودن کد متن برنامه، و در نتیجه امکان کامپایل برنامه برای یک سخت‌افزار خاص، قیمت بسیار پایین آن، از آن‌جایی که خود سیستم عامل و اکثر نرم‌افزار‌های آن به رایگان در دسترس می‌باشند؛ خلاصه کرد. لینوکس همچنین یک هسته‌ی کاملا چند وظیفه‌ای می‌باشد، و از سال‌ها قبل از آنکه ویندوز به وجود آمده باشد و در زمانی که داس یک سیستم عامل تک وظیفه‌ای بود؛ این سیستم توانایی اجرای چند وظیفه به صورت همزمان را داشت. لینوکس سیستمی چند کاربری است، و این مفهوم را به حد اعلای خود رسانده، زیرا چند کاربر، می‌توانند از یک سیستم به طور همزمان و بدون دخالت در وظایف یکدیگر استفاده کنند. نسخه‌ی فعلی هسته‌ی لینوکس که نسخه‌ی ۴/۲ است، توانایی بهره‌وری از ۸ پردازنده را به صورت همزمان دارد، و این قابلیت در نسخه‌ی بعدی آن به ۱۶ پردازنده خواهد رسید.

مهمترین برتری گنو/لینوکس، نسبت به سیستم‌عامل‌های انحصاری آن است که این سیستم نرم‌افزار آزاد است. هیچ شرکت، دولت یا گروهی صاحب گنو/لینوکس نیست. شرکت‌ها و گروه‌های بسیاری اقدام به تولید مجموعه نرم‌افزارهای خود، که “پخش” نام دارد کرده‌اند. تعداد دقیق پخش‌های گنو/لینوکس مشخص نیست، اما آنچه که مسلم است آن است که بیش از ۲۰۰ پخش ثبت شده‌ی گنو/لینوکس وجود دارد. هر شخصی، با کمی دانش فنی و کمی وقت می‌تواند سیستم عامل گنو/لینوکس خودش را درست کند. با این وجود اکثرا افراد ترجیح می‌دهند که از پخش‌های از پیش ساخته شده استفاده کنند. از معروفترین پخش‌های گنو/لینوکس می‌توان به دبیان (Debian) ، رد هت (RedHat) ، مندریک (Mandrake) ، سوزه (SuSE) و جنتو (Gentoo) اشاره کرد.

گنو/لینوکس هم همانند مایکروسافت ویندوز، و در حقیقت همانند تمام سیستم‌عامل‌های دیگر بر روی دیسک سخت نصب می‌شود. در حقیقت، گنو/لینوکس تقریبا روی هر نوع سازه‌ی رایانه‌ای قابل نصب است. از سازه‌ی IA32 که اکثر ما از آن استفاده می‌کنیم، و شامل پردازنده‌های Intel و AMD می‌شود، تا سازه‌ی PowerPC (پردازنده‌های IBM و Motorola)، سازه‌ی Sparc (پردازنده‌های Sun)، سازه‌ی Alpha (پردازنده‌های HP)، و سازه‌های دیگری که ذکر آن‌ها در اینجا ضرورتی ندارد. گنو/لینوکس همچنین می‌تواند به آسانی در کنار سایر سیستم‌عامل‌‌ها از جمله مایکروسافت ویندوز، بر روی یک رایانه قرار گیرد. در این حالت شما یک رایانه‌ی به اصطلاح Multi Boot خواهید داشت، و هنگام روشن نمودن رایانه، سیستم‌عامل مورد نظرتان را انتخاب کرده و وارد آن می‌شوید.

آغاز داستان
در سال ۱۹۹۱ در حالی که جنگ سرد رو به پایان میرفت و صلح در افقها هویدا میشد، در دنیای کامپیوتر، آینده بسیار روشنی دیده میشد. با وجود قدرت سخت افزارهای جدید، محدودیت های کامپیوترها رو به پایان میرفت. ولی هنوز چیزی کم بود…

و این چیزی نبود جز فقدانی عمیق در حیطه سیستم های عامل.

داس، امپراطوری کامپیوترهای شخصی را در دست داشت. سیستم عامل بی استخوانی که با قیمت ۵۰۰۰۰ دلار از یک هکر سیاتلی توسط بیل گیتز (Bill Gates) خریداری شده بود و با یک استراتژی تجاری هوشمند، به تمام گوشه های جهان رخنه کرده بود. کاربران PC انتخاب دیگری نداشتند. کامپیوترهای اپل مکینتاش بهتر بودند. ولی قیمتهای نجومی، آنها را از دسترس اکثر افراد خارج می ساخت.
خیمه گاه دیگر دنیای کامپیوترها، دنیای یونیکس بود. ولی یونیکس به خودی خود بسیار گرانقیمت بود. آنقدر گرانقیمت که کاربران کامپیوترهای شخصی جرات نزدیک شدن به آنرا نداشتند. کد منبع یونیکس که توسط آزمایشگاههای بل بین دانشگاهها توزیع شده بود، محتاطانه محافظت میشد تا برای عموم فاش نشود. برای حل شدن این مسئله، هیچیک از تولید کنندگان نرم افزار راه حلی ارائه ندادند.

بنظر میرسید این راه حل به صورت سیستم عامل MINIX ارائه شد. این سیستم عامل، که از ابتدا توسط اندرو اس. تاننباوم (Andrew S. Tanenbaum) پروفسور هلندی، نوشته شده بود به منظور تدریس عملیات داخلی یک سیستم عامل واقعی بود. این سیستم عامل برای اجرا روی پردازنده های ۸۰۸۶ اینتل طراحی شده بود و بزودی بازار را اشباع کرد.

بعنوان یک سیستم عامل، MINIX خیلی خوب نبود. ولی مزیت اصلی آن، در دسترس بودن کد منبع آن بود. هرکس که کتاب سیستم عامل تاننباوم را تهیه میکرد، به ۱۲۰۰۰ خط کد نوشته شده به زبان C و اسمبلی نیز دسترسی پیدا میکرد. برای نخستین بار، یک برنامه نویس یا هکر مشتاق میتوانست کد منبع سیستم عامل را مطالعه کند. چیزی که سازندگان نرم افزارها آنرا محدود کرده بودند. یک نویسنده بسیار خوب، یعنی تاننباوم، باعث فعالیت مغزهای متفکر علوم کامپیوتری در زمینه بحث و گفتگو برای ایجاد سیستم عامل شد. دانشجویان کامپیوتر در سرتاسر دنیا با خواندن کتاب و کدهای منبع، سیستمی را که در کامپیوترشان در حال اجرا بود، درک کردند.

و یکی از آنها لینوس توروالدز (Linus Torvalds) نام داشت.

کودک جدید در افق
در سال ۱۹۹۱، لینوس بندیکت توروالدز (Linus Benedict Torvalds) دانشجوی سال دوم علوم کامپیوتر دانشگاه هلسینکی فنلاند و یک هکر خود آموخته بود. این فنلاندی ۲۱ ساله، عاشق وصله پینه کردن محدودیت هایی بود که سیستم را تحت فشار قرار میدادند. ولی مهمترین چیزی که وجود نداشت یک سیستم عامل بود که بتواند نیازهای حرفه ای ها را براورده نماید. MINIX خوب بود ولی فقط یک سیستم عامل مخصوص دانش آموزان بود و بیشتر به عنوان یک ابزار آموزشی بود تا ابزاری قدرتمند برای بکار گیری در امور جدی.

در این زمان برنامه نویسان سرتاسر دنیا توسط پروژه گنو (GNU) که توسط ریچارد استالمن (Richard Stallman) آغاز شده بود، تحریک شده بودند. هدف این پروزه ایجاد حرکتی برای فراهم نمودن نرم افزارهای رایگان و در عین حال با کیفیت بود. استالمن خط مشی خود را از آزمایشگاه معروف هوش مصنوعی دانشگاه MIT با ایجاد برنامه ویرایشگر emacs در اواسط و اواخر دهه ۷۰ آغاز نمود. تا اوایل دهه ۸۰، بیشتر برنامه نویسان نخبه آزمایشگاههای هوش مصنوعی MIT جذب شرکتهای نرم افزاری تجاری شده بودند و با آنها قرارداد های حفظ اسرار امضا شده بود. ولی استالمن دیدگاه متفاوتی داشت. وی عقیده داشت برخلاف سایر تولیدات، نرم افزار باید از محدودیت های کپی و ایجاد تغییرات در آن آزاد باشد تا بتوان روز به روز نرم افزارهای بهتر و کارآمد تری تولید نمود.

با اعلامیه معروف خود در سال ۱۹۸۳، پروژه GNU را آغاز کرد. وی حرکتی را آغاز کرد تا با فلسفه خودش به تولید و ارائه نرم افزار بپردازد. نام GNU مخفف GNU is Not Unix است. ولی برای رسیدن به رویای خود برای ایجاد یک سیستم عامل رایگان، وی ابتدا نیاز داشت تا ابزارهای لازم برای این کار را ایجاد نماید. بنابراین در سال ۱۹۸۴ وی شروع به نوشتن و ایجاد کامپایلر زبان C گنو موسوم به GCC نمود. ابزاری مبهوت کننده برای برنامه نویسان مستقل. وی با جادوگری افسانه ای خود به تنهایی ابزاری را ایجاد نمود که برتر از تمام ابزارهایی که تمام گروههای برنامه نویسان تجاری ایجاد کرده بودند قرار گرفت. GCC یکی از کارآمد ترین و قویترین کامپایلرهایی است که تا کنون ایجاد شده اند.

تا سال ۱۹۹۱ پروزه GNU تعداد زیادی ابزار ایجاد کرده بود ولی هنوز سیستم عامل رایگانی وجود نداشت. حتی MINIX هم لایسنس شده بود. کار بر روی هسته سیستم عامل گنو موسوم به HURD ادامه داشت ولی به نظر نمی رسید که تا چند سال آینده قابل استفاده باشد.

این زمان برای توروالدز بیش از حد طولانی بود…

در ۲۵ آگوست ۱۹۹۱، این نامه تاریخی به گروه خبری MINIX از طرف توروالدز ارسال شد:

از : لینوس بندیکت توروالدز
به: گروه خبری MINIX
موضوع: بیشتر چه چیزی را میخواهید در MINIX ببینید؟
خلاصه: نظرخواهی کوچک در مورد سیستم عامل جدید من

با سلام به تمام استفاده کنندگان از MINIX
من در حال تهیه یک سیستم عامل رایگان فقط به عنوان سرگرمی و نه به بزرگی و حرفه ای GNU برای دستگاههای ۳۸۶ و ۴۸۶ هستم. این کار از آوریل شروع شده و درحال آماده شدن است. من مایلم تا نظرات کاربران را در مورد چیزهایی که در MINIX دوست دارند یا ندارند، جمع آوری کنم. زیرا سیستم عامل من حدودا شبیه آن است. مانند ساختار سیستم فایل مشابه و چیزهای دیگر… من اکنون bash نسخه ۱٫۰۸ و GCC نسخه ۱٫۴۰ را به آن منتقل کرده ام و به نظر میرسد که کار میکند. من در عرض چند ماه چیزی آزمایشی درست کرده ام و مایلم بدانم که کاربران بیشتر به چه قابلیتهایی نیاز دارند؟ من از هر پیشنهادی استقبال میکنم. ولی قول نمی دهم همه آنها را اجرا کنم. لینوس

همانطور که در این نامه پیداست، خود توروالدز هم باور نمی کرد که مخلوقش آنقدر بزرگ شود که چنین تحولی در دنیا ایجاد کند. لینوکس نسخه ۰٫۰۱ در اواسط سپتامبر ۱۹۹۱ منتشر شد و روی اینترنت قرار گرفت. شور و اشتیاقی فراوان حول مخلوق توروالدز شکل گرفت. کدها دانلود شده، آزمایش شدند و پس از بهینه سازی به توروالدز بازگردانده شدند. لینوکس نسخه ۰٫۰۲ در پنجم اکتبر به همراه اعلامیه معروف توروالدز آماده شد:

از : لینوس بندیکت توروالدز
به: گروه خبری MINIX
موضوع: کدهای منبع رایگان هسته مشابه MINIX

آیا شما از روزهای زیبای MINIX 1.1 محروم شده اید؟ هنگامی که مردها مرد بودند و راه اندازهای دستگاه خود را خودشان مینوشتند؟ آیا شما فاقد یک پروزه زیبا هستید و می میرید تا سیستم عاملی داشته باشید تا بتوانید آنرا مطابق با نیازهای خود در آورید؟ اگر اینگونه است، این نامه برای شما نوشته شده است.
همانطور که ماه پیش گفتم من در حال کار بر بروی یک سیستم عامل رایگان مشابه MINIX برای کامپیوترهای ۳۸۶ هستم. این سیستم عامل اکنون بجایی رسیده است که قابل استفاده است و مایل هستم که کدهای منبع را در سطح گسترده تر پخش نمایم. این نسخه ۰٫۰۲ است ولی من موفق شده ام که نرم افزارهای Bash، GCC، GNU-Make، GNU-sed، Compress و غیره را تحت آن اجرا کنم. کدهای منبع این پروژه را میتوانید از آدرس nic.funet.fi با آدرس ۱۲۸٫۲۱۴٫۶٫۱۰۰ در دایرکتوری pub/OS/Linux پیدا کنید. این دایرکتوری همچنین دارای چند فایل README و تعدادی باینری قابل اجرا تحت لینوکس است. تمام کدهای منبع ارائه شده است زیرا هیچ یک از کدهای MINIX در آن استفاده نشده است. سیستم را میتوانید همانطور که هست کامپایل و استفاده کنید. کدهای منبع باینری ها را هم میتوانید در مسیر pub/GNU پیدا کنید.

لینوکس نسخه ۰٫۰۳ پس از چند هفته آماده شد و تا دسامبر، لینوکس به نسخه ۰٫۱۰ رسید. هنوز لینوکس فقط چیزی کمی بیشتر از یک فرم اسکلت بود. این سیستم عامل فقط دیسکهای سخت AT را پشتیبانی میکرد و ورود به سیستم نداشت و مستقیما به خط فرمان بوت میشد. نسخه ۰٫۱۱ خیلی بهتر شد. این نسخه از صفحه کلیدهای چند زبانه پشتیبانی میکرد، دیسکهای فلاپی و کارتهای گرافیکی VGA، EGA، هرکولس و… نیز پشتیبانی میشدند. شماره نسخه ها از ۰٫۱۲ به ۰٫۹۵ و ۰٫۹۶ افزایش پیدا کرد و ادامه یافت. بزودی کد آن بوسیله سرویس دهنده های FTP در فنلاند و مناطق دیگر، در سرتاسر جهان منتشر شد.

مقایسه و توسعه
بزودی توروالدز با مقایسه هایی از طرف اندرو تاننباوم، معلم بزرگی که MINIX را نوشته بود، مواجه شد. تاننباوم برای توروالدز مینویسد:

“من بر این نکته تاکید دارم که ایجاد یک هسته یکپارچه در سال ۱۹۹۱ یک اشتباه پایه ای بود. خدا را شکر که شما شاگرد من نیستید، واگر نه برای چنین طرحی نمره بالایی نمی گرفتید.”

توروالدز بعدا پذیرفت که این بدترین نکته در توسعه لینوکس بوده است. تاننباوم یک استاد مشهور بود و هرچه که می گفت واقعیت داشت. ولی وی در مورد لینوکس اشتباه میکرد. توروالدز کسی نبود که به این سادگی ها پذیرای شکست باشد.

تاننباوم همچنین گفته بود : “لینوکس منسوخ شده است”.

اکنون نوبت حرکت نسل جدید لینوکس بود. با پشتیبانی قوی از طرف اجتماع لینوکس، توروالدز یک پاسخ مناسب برای تاننباوم فرستاد :

“شغل شما استاد دانشگاه و محقق بودن است و این بهانه خوبی برای برخی مغز خرابکنی های MINIX است.”

و کار ادامه یافت. بزودی صدها نفر به اردوگاه لینوکس پیوستند. سپس هزاران نفر و سپس صدها هزار نفر. لینوکس دیگر اسباب بازی هکرها نبود. با پشتیبانی نرم افزارهای پروزه GNU، لینوکس آماده یک نمایش واقعی بود. لینوکس تحت مجوز GPL قرار داده شد. با این مجوز همه میتوانستند کدهای منبع لینوکس را به رایگان داشته باشند، بر روی آنها مطالعه کرده و آنها را تغییر دهند. دانشجویان و برنامه نویسان آنرا قاپیدند.

و خیلی زود تولید کنندگان تجاری وارد شدند. لینوکس به خودی خود رایگان بود و هست. کاری که این تولیدکنندگان انجام دادند، کامپایل کردن بخش ها و نرم افزارهای مختلف و ارائه آن بصورت یک فرمت قابل توزیع همانند سایر سیستم عاملها بود، تا مردم عادی نیز بتوانند از آن استفاده کنند. اکنون توزیع هایی مانند ردهت، دبیان و زوزه دارای بیشترین سهم کاربران در سرتاسر جهان هستند. با رابطهای گرافیکی کاربر جدید مانند KDE و GNOME، توزیع های لینوکس در بین مردم بسیار گسترش یافتند.

همچنین اتفاقات جالبی با لینوکس رخ میدهد. در کنار PC، لینوکس به روی اکثر پلاتفورمها منتقل شده است. لینوکس تغییر داده شد تا کامپیوتر دستی شرکت ۳Com یعنی PalmPilot را اجرا نماید. تکنولوژی کلاستر کردن این امکان را بوجود آورد تا بتوان تعداد زیادی از ماشینهای لینوکس را به یک مجموعه واحد پردازشی تبدیل نمود. یک کامپیوتر موازی. در آوریل ۱۹۹۶ محققین آزمایشگاههای ملی لوس آلاموس از ۶۸ کامپیوتر مبتنی بر لینوکس برای پردازش موازی و شبیه سازی موج انفجار اتمی استفاده کردند. ولی بر خلاف ابر کامپیوترهای دیگر، هزینه آنها بسیار ارزان تمام شد. ابرکامپیوتر خود ساخته آنها با تمام تجهیزات و سخت افزارها ۱۵۲۰۰۰ دلار هزینه در بر داشت و این یک دهم هزینه یک ابرکامپیوتر تجاری است. این ابرکامپیوتر به سرعت ۱۶ بیلیون محاسبه در ثانیه دست یافت و به رتبه ۳۱۵ ام این ابرکامپیوتر جهان دست پیدا کرد و صد البته یکی از پایدارترین آنها بود. پس از سه ماه از آغاز فعالیت، هنوز بوت نشده بود.

بهترین موردی که امروزه برای لینوکس وجود دارد، طرفداران متعصب آن هستند. هنگامی که یک قطعه سخت افزاری جدید ارائه میشود، هسته لینوکس برای استفاده از آن تغییر داده میشود. برای مثال هنگام ارائه پردازنده ۶۴ بیتی شرکت AMD هسته به سرعت چند هفته برای کار با آن آماده شد. اکنون لینوکس بر روی تمام انواع خانواده های سخت افزاری موجود اعم از PC، MAC، Alpha و انواع سخت افزارهای درونه ای قابل اجراست که آنرا برای استفاده در ماشین آلات صنعتی و آلات و ادواتی که نیاز به پردازش کامپیوتری دارند، بسیار مناسب نموده است. لینوکس با همان فلسفه و هدفی که در سال ۱۹۹۱ ایجاد شد، وارد هزاره جدید شده است.

توروالدز، هنوز یک انسان ساده است. بر خلاف بیل گیتر او یک میلیاردر نیست. پس از اتمام مطالعاتش وی به آمریکا رفت تا با شرکت Transmeta همکاری نماید. پس از انجام یک پروژه فوق سری که توروالدز یکی از اعضای فعال آن بود، ترانسمتا پردازنده Cruose را با بازار ارائه کرد. توروالدز هنوز پرطرفدار ترین و مشهورترین برنامه نویس جهان است. در حال حاضر توروالدز ترانسمتا را ترک نموده و با حمایت شرکتهای بزرگ به طور تمام وقت بر روی لینوکس کار میکند.

پس از یک دهه : لینوکس امروز
امروزه لینوکس بیش از یک دهه توسعه را پشت سر گذاشته است و یکی از سریع التوسعه ترین سیستم های عامل به شما میرود. از چند کاربر انگشت شمار در سالهای ۱۹۹۱ و ۱۹۹۲، امروزه میلیونها کاربر از لینوکس استفاده میکنند. IBM که زمانی بزرگترین دشمن جماعت Open Source به شمار می رفت، اکنون سرمایه گذاری عظیمی در زمینه توسعه راه حل های Open Source تحت لینوکس نموده است. در حال حاضر تعداد توسعه دهندگانی که برای افزایش قابلیتهای لینوکس تلاش میکنند، روز به روز افزایش می یابد.

امروزه تعداد زیادی از شرکتها و موسسات حرفه ای تجاری، پشتیبانی از محصولات مبتنی بر لینوکس را بر عهده گرفته اند. اکنون دیگر استفاده از لینوکس در محیطها اداری، پذیرفتن ریسک نیست. از نظر قابلیت اطمینان و پایداری و همچنین حفاظت در برابر انواع ویروسها چیزی بهتر از لینوکس وجود ندارد. با تلاش شرکتهای بزرگی مانند ردهت استفاده از لینوکس در محیطهای تجاری توسعه فراوان یافته و اکنون تعداد زیادی از شرکتهای کوچک و بزرگ در حال استفاده از سرویس دهنده ها و ایستگاههای کاری مبتنی بر لینوکس هستند.

طلوع لینوکس روی میزی (Desktop Linux)
بزرگترین ایرادی که از لینوکس گرفته میشد چه بود؟ قبلا محیط تمام متنی لینوکس، بسیاری از کاربران را از استفاده کردن از آن بر حذر میداشت. با اینکه در استفاده از محیط متنی کنترل کامل سیستم در اختیار شماست، ولی این محیط اصلا برای کاربران عادی سیستمهای کامپیوتری مناسب نیست. محیط های گرافیکی که بر پایه X-Window وجود داشتند نیز پاسخ گوی امکاناتی که سیستم عاملهای گرافیکی مانند ویندوز برای کاربران خود ارائه میکردند، نبودند. ولی از چند سال گذشته این وضعیت در حال تغییر بوده است. اکنون محیطهای گرافیکی حرفه ای مانند KDE و GNOME تصویر لینوکس را کامل کرده اند. این محیطهای گرافیکی اکنون بسیار کاربر پسند و قدرتمند شده اند و وجود این سیستمهاست که امروزه کاربران عادی نیز میتوانند از لینوکس استفاده کنند.

لینوکس در جهان سوم
ورود لینوکس به کشورهای جهان سوم تحولی ایجاد نموده است. قبل از وجود لینوکس کشورهای جهان سومی در زمینه کامپیوتر در سطح بسیار پایین تری قرار داشتند. هزینه سخت افزارها بسیار پایین آمده بود ولی هزینه نرم افزار برای این گونه کشورها همچنان کمر شکن بود. این امر باعث شد تا در بسیاری از این کشورها کپی غیر مجاز نرم افزارها گسترش پیدا کند که باعث میلیاردها دلار خسارت سالیانه میشود. یکی از عمده ترین دلایل این کار پایین بودن درآمد سرانه در این کشورهاست. هنگامی که مجموع درآمد سرانه سالیانه بیش از ۲۰۰ تا ۳۰۰ دلار نیست، هیچگاه امکان خرید یک سیستم عامل ۱۰۰ دلاری وجود نخواهد داشت.

طلوع لینوکس و سایر تولیدات باز متن، این وضعیت را تغییر داده است. این امکان وجود دارد تا بتوان لینوکس را در کامپیوترهای قدیمی ۴۸۶ و پنتیوم که اکنون در کشورهای توسعه یافته به تاریخ پیوسته اند ولی هنوز در کشورهای درحال توسعه از آنها استفاده میشود، اجرا نمود. همچنین استفاده از نرم افزارهای رایگان بازمتن گسترش یافته تا جلوی هزینه های سرسام آور نرم افزاری این کشورها را بگیرد. امروزه در کشورهای آسیایی، آفریقایی و آمریکای لاتین استفاده از لینوکس و نرم افزارهای بازمتن گسترش فراوانی یافته و با استفاده از خصلت ذاتی تغییر پذیری لینوکس، برای استفاده از زبانهای ملی این کشورها سفارشی شده است. امروزه مستندات لینوکس به اکثر زبانهای زنده جهان ترجمه شده اند.

از میزکار تا ابرکامپیوترها
هنگامی که توروالدز لینوکس را ایجاد نمود، این مخلوق جدید، فقط یک اسباب بازی تازه برای هکرها بود. ولی از زمان دستگاههای ۳۸۶ که نخستین هسته لینوکس بر روی آنها اجرا میشد، لینوکس راه درازی را طی نموده است. یکی از مهمترین استفاده های امروزی لینوکس استفاده از آن در پردازشهای سنگین موازی در ابرکامپیوترهاست. امروزه اکثر ابرکامپیوترهایی که در جهان ساخته میشوند، از لینوکس به عنوان سیستم عامل خود استفاده میکنند.

داستان ادامه دارد
حرکت لینوکس از یک پروزه هکری تا جهانی شدن یک انقلاب شگفت انگیز است. پروزه GNU که در اوایل دهه ۱۹۸۰ توسط ریچارد استالمن شروع شد، توسعه نرم افزارهای بازمتن را رهبری نمود. پروفسور اندرو تاننباوم و سیستم عامل MINIX او مطالعه سیستم عامل ها را از حالت تئوری به عملی تبدیل نمود و در نهایت همت و تلاش توروالدز منجر به تولد لینوکس شد. امروزه لینوکس دیگر یک پروزه هکری به شما نمی رود بلکه یک حرکت جهانی است که توسط میلیونها نفر برنامه نویس بازمتن و شرکتهای بزرگی مانند IBM حمایت میشود. لینوکس در تاریخ کامپیوتر به عنوان یکی از شگفت انگیز ترین محصولات تلاش بشری باقی خواهد ماند.

توکس پنگوئن : نشان عزیز لینوکس
نشان لینوکس یک پنگوئن است. برخلاف سایر سیستم عاملهای تجاری، این نشان زیاد جدی نیست! توکس نشانگر وضعیت بدون نگرانی حرکت لینوکس است. این نشان تاریخچه بسیار جالبی دارد. لینوکس در ابتدا فاقد هر گونه نشانی بود. هنگامی که توروالدز برای تعطیلات به استرالیا رفته بود، در دیداری که از یک باغ وحش داشت، هنگامی که می خواست با یک پنگوئن بازی کند، پنگوئن دست وی را گاز گرفت و همین ایده ای شد تا از پنگوئن به عنوان نشان لینوکس استفاده شود.

هر چند صنعت فن‌آوری اطلاعات هنوز پدیده‌ای نوظهور به‌شمار می‌آید و چندی بیش از عمر آن نمی‌گذرد، با این حال به سرعت نور دستخوش تحولات گسترده‌ای است و نهایت تلاش خود را می‌نماید تا سه امکان سرعت، سهولت و کاهش هزینه‌ها را برای کاربران خود به ارمغان بیاورد.
سیستم مدیریت محتوا ( CMS ) تحولی شگرف در زمینه طراحی و مدیریت سایت‌های اینترنتی به‌شمار می‌آید. امروزه توقع بینندگان سایت‌ها بسیار بالا رفته و دیگر مرور سایت‌هایی با صفحات ثابت و راکد هیجانی در آنها ایجاد نمی‌کند.

امروز کاربران به‌‌دنبال سایت‌هایی می‌گردند که بتوانند به نوعی در گوشه‌ای از آن سهمی داشته باشند و خود را در آن مطرح نمایند. سطح توقع کاربران امروزی سرعت در تغییر و به‌روز رسانی اطلاعات است و ارائه مطالب و اطلاعات جدید در هر بار رجوع کاربران به سایت می‌تواند آنها را پایبند سایت نماید.

حتی بسیاری از ارائه ‌دهندگان خدمات جزئی در اینترنت نیز امروزه به این فکر افتاده‌اند که برای جذب کاربران به نوعی امکانات انواع نظرسنجی و نظرخواهی را در وب ‌سایت خود فراهم نمایند.
یکی از مشکلاتی که تا امروز به نوعی باعث می‌شد تا افراد کمتری به فکر داشتن یک وب‌ سایت بیافتند شاید نداشتن تخصص کافی و هزینه‌های بالای آن بوده، ولی امروزه با دسترس بودن سیستم CMS دیگر تمامی این مشکلات رفع شده و حتی دانش‌آموزان نیز می‌توانند بدون داشتن تخصص کافی و با کمترین هزینه وب‌ سایت‌های مورد علاقه خود را راه‌اندازی نمایند.

سیستم CMS به شما این امکان را می‌دهد تا محتویات متنی و تصویری سایت خود را به‌صورت کاملاً پویا و آنلاین بروز نمایید.

برای درک بیشتر کارایی این سیستم آن‌را با یک سیستم ثابت همچون html مقایسه می‌نماییم. هنگامی که شما در سایت خود از صفحات ثابت html استفاده می‌نمایید، برای به‌روز کردن آن ناگزیرید که ابتدا صفحه موجود قبلی را دانلود نمایید، سپس تغییرات مورد نظر را بر روی آن اعمال و سپس صفحه جدید را مجدداً بر روی سرور آپلود نمایید و تنها شما و افرادی که کدهای دسترسی لازم برای این کار را در اختیار دارند قادرند تا این عمل را انجام دهد.

همچنین برای این منظور حتماً باید از برنامه‌های جنبی و کمکی استفاده کنید. این در حالی است که با در اختیار داشتن یک سیستم پویا و دینامیک مثل CMS شما قادرید به‌راحتی مطالب موجود در سایت خود را به‌روز نمایید.
برای مثال برای اضافه نمودن یک مقاله به سایت خود فقط کافی است به‌وسیله یک مرورگر سایت خود را باز نمایید (فرقی نمی‌کند که توسط چه کامپیوتری اینکار را انجام می‌دهید، فقط لازم است به اینترنت متصل باشید) بر روی دکمه اضافه نمودن مقاله کلیک کنید، برای شما یک دیالوگ باز می‌شود که قادرید مقاله مورد نظر را در آن تایپ نمایید و یا آن‌راCopy Paste کنید،

سپس بر روی دکمه “تأیید” کلیک کنید تا مقاله مورد نظر در سایت شما اضافه شود، به همین راحتی و با همین سرعت .

به‌طور خلاصه در سایت‌های ثابت که شما تنها یکسری صفحات ثابت HTML دارید، برای هر بار تغییر ناگزیر هستید که کل صفحه HTML را ویرایش نمایید و سپس همه آنها را آپلود نمایید تا سایت به‌روز شود، ولی در سیستم دینامیک و پویای CMS برای به‌روز کردن صفحات سایت خود اصلاً احتیاجی به چنین کارهایی ندارید، تنها کافی است سایت خود را باز نمایید، بر روی چند لینک کلیک کنید و سایت خود را به‌روز نمایید.

 تنها تخصصی که نیاز دارید، نحوه مرور کردن سایت‌ها در اینترنت و کار با یک نرم‌افزار مرورگر وب همچون اینترنت اکسپلورر می‌باشد. امکان فوق یکی از صدها امکانی است که استفاده از سیستم CMS به‌جای صفحات ثابتHTML برای شما به ارمغان می‌آورد

گاهی اتفاق می افتد که با نصب نرم افزار مربوط به یک سخت افزار جدید یا نصب یک بازی یا یک نرم افزار، ویندوز شما به هم می ریزد و دیگر مانند قبل کار نمی کند یا حتی اصلاً ویندوز بالا نمی آید برای حل اینگونه مشکلات یک راه حل ساده وجود دارد که در اکثر مواقع جواب می دهد، و آن استفاده از last known good configuration است که در اول راه اندازی ویندوز با انتخاب آن روشی فراهم می شود که شرایط قبل از وقوع مشکل را بازیابی کنید زمانیکه شما last known good configuration اطلاعات رجیستری را در مسیر KEYHKLM/ System/ Current Controlset بازیابی می کند.

برای استفاده از این روش اعمال زیر را انجام دهد کامپیوتر را ری استارت کنید.

هنگامی که سیستم بالا می آید کلید F8 را بزنید پس از آن منویی در برابر شما ظاهر می شود از کلیدهای فلش بالا یا فلش پایین استفاده کنید تا گزینه last known good configuration انتخاب کنید سپس کلید اینتر را بزنید.

کار تمام است

[کل صفحات : 15]     | ... | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15

فروش ویژه هندز فری تغییر صدای موبایل

   

هندزفری جادویی تغییر صدا ، بوسیله این هندزفری می توانید دوستان خود را غافلگیر کنید و لحظات شادی را در کنار دوستان خود داشته باشید ...
این هندزفری با تغییر صدای پسر به دختر و بالعکس، در هنگام برقراری ارتباط تلفنی لحظات شادی را برای شما به ارمغان می آورد.این هندزفری علاوه بر اینکه قابلیت تغییر صدا را دارد به شما این امکان را می دهد تا در صورت تمایل از آن به عنوان یك هندزفری معمولی استفاده كنید.
از امكانات جالب این هندزفری می توان به موارد زیر اشاره كرد:
1- قابل اتصال به تمام گوشی های نوكیا
2- قابل اتصال به گوشی های سونی اریكسون
3- قابل اتصال به گوشی های سامسونگ و ال جی
4-قابل اتصال به خط تلفن (خط ثابت)
5-قابل اتصال به كامپیوتر
6- در صورت تمایل می توانید بصورت یك هندزفری معمولی از آن استفاده كنید.


روش خرید: برای خرید پس از کلیک روی دکمه زیر و تکمیل فرم سفارش، ابتدا محصول مورد نظر را درب منزل یا محل کار تحویل بگیرید، سپس وجه کالا و هزینه ارسال را به مامور پست بپردازید. جهت مشاهده فرم خرید، روی دکمه زیر کلیک کنید.            

            قیمت: 12800 تومان            
                        هندز فری تغییر صدا                        

           

تبلیغات
ads
فید Rss
rss
آدرس ایمیل خود را وارد کنید تا آخرین مطالب سایت برایتان ایمیل شود.

لطفا بعد از ثبت به ایمیل خود رفته آنرا تایید کنید.


مطالب جدید
جستجو
عبارت یا کلــمه ی مــورد نظـرتان را رو جـسـتـجو کـنید


لینک دوستان
نظر سنجی
قالب سایت چطوره؟





آرشیو ماهانه